پلان بیست و هفتم

خصلت آدمای بزرگ رو دوست دارم 

هیچ وقت ادعایی ندارن 

همونن ک هستن 

حرف ک می زنن 

رفتار ک می کنن

درس ک می دن 

اونوقته ک بزرگیشون معلوم میشه 

.

.

.

کلاس امروز خیلی سنگین و البته خوب بود 

فکر نمی کردم بعد اعتراضم ب کندی درس دادنش با همچین سرعتی درس بده 

آخرای کلاس یکی از بچه ها ی تیکه ی بدی ب معلم ها گفت

من خودم خیلی بهم برخورد 

اما استاد ب روی خودش نیاورد و روی برد فقط اینو نوشت از حافظ:

"من از بازوی خود دارم بسی شکر 

که زور مردم آزاری ندارم 

و اینو گفت ک بچه ها یادتون باشه گاهی وقتا بی زور و زر بودن بهترین چیزیه ک آدم می تونه داشته باشه و اگه از حافظ نوشتم واس اینه که عاشقشم واس اینه که چند سال تنهاییم رو توو آلمان باهاش سر کردم 

ب این فکر کنید ک اون فرعون مصر چی شد بعد هشتاد سال ستمگری 

بچه ها باز سیاسیش کردن و گفتن و ایشال.. فرعونای ما هم....

اما باز سکوت کرد و گفت تقصیر شماها نیست جونید و هنوز..."

من افتخار می کنم ک همچین استادی دارم 

بزرگترین و دوست داشتنی ترین چیز ک واس من متانت باشه توو تمام حرفها و رفتاراش معلومه 

ich sage immer herr siahpoosh ist sehr nett und freundlich

بعد کلاس تند رفتم بهش رسیدم و گفتم استاد ببخشید اگه بچه ها ناراحتتون کردن 

اما مثل همشه با متانت گفت: "گفتم که پسرم جوونید خب 

درس ها رو یادت نره 

چند جلسست مثل قبل نیستیااا 

ازت بیشتر انتظار دارم..."